Ομάδα μοντέλο, την κάναμε...μπουρδέλο!

Χαιρετώ σας,

Θλίβομαι πράγματι που αναγκάζομαι να γράψω τούτο το κείμενο, καθώς είχα αποφασίσει να αφήσω τη σιωπή να διευθετήσει το θέμα, αλλά ακούω και βλέπω πολλές μ@λακίες να γράφονται εδώ και ώρα…

Θα ήταν ανέφικτο να προσπαθήσω να σας αποδείξω πως δεν είμαι ελέφαντας, όπως ανέφικτο φάνηκε πως είναι, προτού αρχίσετε ομαδικώς να γράφετε σαχλαμάρες, να βουτήξετε τη… πένα σας στο μυαλό σας!

Βλέπω 19 σχόλια στο blog μου, βλέπω ανάρτηση με προσωπικό αποδέκτη εμένα στο blog του Μακάριου, βλέπω άσχετους να με σχολιάζουν και βλέπω συμπεριφορές το λιγότερο παιδιάστικες…

Αστεία και γραφικά πράγματα!

Ξεκινάμε λοιπόν μία πλάκα και ξαφνικά μπαίνοντας ένας τρίτος γινόμαστε μπουρδέλο.
Γιατί;

Γιατι πολύ απλά δεν ήθελα κάτι που ξεκίνησε σαν αστεία διαμάχη, να γίνει αφορμή για σχόλια και καταστάσεις τύπου έλα όποτε θες να σε γαμ…σω, να τα πούμε, να παίξουμε τις μπουνιές μας κτλ κτλ κτλ.

Όχι τουλάχιστον στο δικό μου blog.

Επίσης, καλό θα ήταν τη σοβαρότητά σας ορισμένοι να την διοχετεύετε στη ζωή σας και στις πράξεις σας.

Όσο για να σας λύσω την απορία γιατί δεν έσβησα και αφήνω ακόμα αναρτημένα τα σχόλια του ανώνυμου γράφοντος είναι γιατί θεώρησα και θέλω να θεωρώ πως η ειρωνία και ο τρόπος του είναι χιουμοριστικά και όχι επιθετικά.
Μάλλον όποιος τα γράφει ξέρει ή έχει καταλάβει πόσο εύκολο είναι να βάλεις…φιτιλιές στον Μακάριο...

Βλέπωντας λοιπόν την κατάσταση να ξεφέυγει από πλευράς Μακάριου με ευτελή σχόλια που υποβάθμιζαν και το κείμενό μου και το blog μου αποφάσισα να τα διαγράψω. Βέβαια, δεν περίμενα τέτοια αντίδραση και συμπεριφορά από μέρους του, αλλά ο κάθένας μπορεί να θίγεται με ότι εκείνος αναγάγει στη σφαίρα του σοβαρού, του φασιστικού και του προσβλητικού.

Κι έχοντας μάλιστα περάσει από τα «χωράφια» της δημοσιογραφίας νομίζω πως είναι εξαιρετικά αστείο να με κατηγορεί κάποιος για λογοκρισία. Δυστυχώς όμως, είμαι από τους ανθρώπους που συμφωνεί με τον αντίλογο όταν αυτός γίνεται μέσα από ευγενή σχόλια και όχι μέσα από καφρο-διαλόγους και απειλές.

Και στο κάτω – κάτω το ύφος του προσωπικού μου blog είναι δική μου επιλογή. Προτιμώ λοιπόν να έχω έναν αναγνώστη που να δίνει κάποιο νόημα στην ύπαρξη του συγκεκριμένου blog, παρά χίλιους που να μου δίνουν συνεχώς αφορμές για να το κλείσω, διαταράσσοντας μάλιστα την ηρεμία μου.

Όσο για τα άστοχα τουλάχιστον σχόλια σου προς το πρόσωπό μου Μακάριε θα σου πω τα εξής:
Είναι αστείο να νομίζεις πως θα μπορούσε ο Ανώνυμος να είμαι εγώ…

Είναι απογοητευτικό να ακούω ότι προσπαθώ να υπονομεύσω καταστάσεις ή να κινηθώ υπογείως…

Είναι θλιβερό να κρίνεις φιλίες εν θερμώ και να τις «γκρεμίζεις» τόσο απλά…

Είναι τραγικό και ακατανόητο να μπερδεύεις καταστάσεις του παρελθόντος με κάτι τόσο ασήμαντο και αστείο…

Και τέλος, είναι λυπηρό να αναζητείς παντού συνομωσίες και ίντριγκες γύρω σου…

Πράγματι κρίμα…

Όσο για το «υποτιθέμενος φίλος» εύχομαι να είναι λόγια της στιγμής.
Ίσως πάλι όμως όπως λες κι εσύ η φιλία να επιδέχεται πολλές ερμηνείες και κάπου στις ερμηνείες να το έχασες κι εσύ…

Δεν θα γράψω τίποτα άλλο ή καλύτερα ελπίζω να μην χρειαστεί να γράψω τίποτα άλλο, διότι από χθες έχω κουραστεί πάρα πολύ ψυχικά και είχα ξεσυνηθίσει είναι η αλήθεια…

Χαίρετε…

Τεχνητό...χιόνι;

Χαιρετώ σας,
Το παρακάτω κείμενο εμένα όχι μόνο με προβλημάτισε, αλλά μου προκάλεσε τρομερή εντύπωση και πολλές απορίες. Αλήθεια πόσο μακριά έχει φτάσει η επιστήμη, ώστε να ξεπερνάει και τη φαντασία μας;

Το παρακάτω άρθρο το βρήκα στην ιστοσελίδα της Ελευθεροτυπίας και συμφωνώ μαζί του απόλυτα...

"Η πεταλούδα στο Πεκίνο"



«Η φωτογραφία των χιονισμένων δρόμων στο Πεκίνο ήταν εντυπωσιακή, κι ακόμα πιο εντυπωσιακή η είδηση, έστω κι αν πέρασε στα «ψιλά».

Τεχνητό χιόνι. Βομβάρδισαν τα σύννεφα με ειδικές ουσίες για να προκαλέσουν τη χιονόπτωση, που δεν έλεγε να έρθει με τίποτα λόγω ξηρασίας.

Ποιος είπαμε ότι το έκανε αυτό; Οι Κινέζοι. Οι οποίοι διαθέτουν και ειδική υπηρεσία για τέτοιες δουλειές, το "Γραφείο Τεχνητών Κλιματικών Αλλαγών".

Ανατρίχιασα όταν το διάβασα. Ολα τα εφιαλτικά μελλοντολογικά σενάρια, όλα τα δυσοίωνα βιβλία επιστημονικής φαντασίας που έχω ξετινάξει, ήταν ξαφνικά για πέταμα. Γραφείο Τεχνητών Κλιματικών Αλλαγών; Ηταν κάτι που δεν θα μπορούσαν να σκεφτούν ο Οργουελ, ο Φίλιπ Ντικ και ο Αλντους Χάξλεϊ, αν τους έβαζες μαζί να τριπάρουν και να κατεβάσουν ιδέες.

Από την άλλη πλευρά, μπορεί όλο αυτό να είναι ένα πολύ καλό πράγμα, κι εγώ να είμαι απλώς αστοιχείωτη και να μην μπορώ να το κατανοήσω. Ακούγεται άλλωστε, απλό: έχεις πρόβλημα με το κλίμα; οργανώνεις ένα "Γραφείο Τεχνητών Κλιματικών Αλλαγών" και το τακτοποιείς. Ενας διευθυντής Γραφείου ανοιγοκλείνει τα μάτια του και σε λίγες ώρες το έχει στρώσει στο Πεκίνο. Κάτι σαν το "φαινόμενο της πεταλούδας". Αλλά, μισό λεπτό, αυτό μάλλον είναι κακό παράδειγμα, γιατί, αν θυμάμαι καλά, κάτι λέει και για μερικά εκατομμύρια νεκρούς, όταν πεταρίζει η παλιοπεταλούδα.

Το ζήτημα είναι ότι όλα εκείνα τα βιβλία επιστημονικής φαντασίας, όλες οι εντυπωσιακές ταινίες καταστροφής που τόσο με ψυχαγώγησαν, είναι πλέον για πέταμα. Αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσω τώρα είναι ότι πραγματικά ζω σε έναν κόσμο που διαθέτει ειδικά "Γραφεία Τεχνητών Κλιματικών Αλλαγών", που λειτουργούν εδώ και πολύ καιρό, που βρέχουν και μπουμπουνίζουν και χιονίζουν όποτε κριθεί απαραίτητο. (Κάνουν άραγε ποτέ τεχνητή λιακάδα;).

Το μέλλον είναι ήδη εδώ και δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι μου αρέσει».

(Από το «Εθνος»)

Χαίρετε...

Η Ντόλυ είναι...Επιβήτορας!

Χαιρετώ σας,

Το κείμενο που ακολουθεί το έχει γράψει η Αστερόπη Λαζαρίδου στην ιστοσελίδα του Βήματος και αφορά όλους τους φαν του κόμικ Λούκυ Λουκ...

Αφιερωμένο λοιπόν σε όλους εμάς που ο Έλληνας εκδότης μας παραπλανούσε τόσα χρόνια...

«Είστε τρελοί εσείς οι Ελληνες!» αναφώνησε ο σχεδιαστής του Λούκυ Λουκ Ασντέ, όταν κατά τη διάρκεια της συνέντευξής μας πληροφορήθηκε ότι το ελληνικό δαιμόνιο κατάφερε να κάνει... αλλαγή φύλου στο άλογο του μοναχικού καουμπόι. Ο γάλλος σκιτσογράφος βρέθηκε στη χώρα μας προσκεκλημένος της Μαμούθ Κόμιξ και του Γαλλικού Ινστιτούτου, προκειμένου να μιλήσει για έναν άλλο αγαπημένο χάρτινο ήρωα, τον Αστερίξ. Και το τεύχος νούμερο 78 με τίτλο «Η ωραία Προβένς»- όπου Προβένς είναι το όνομα της φοράδας που ερωτεύεται παράφορα το άλογο του Λούκυ Λουκστάθηκε η αφορμή για να λυθεί αυτή η χρόνια παρεξήγηση και να αποκατασταθεί η χαμένη τιμή του αγέρωχου τετράποδου.

Ως άλλος... Ντάλτον, καταζητείται λοιπόν από την περασμένη Πέμπτη- όταν συναντήσαμε τον δημιουργό στο ξενοδοχείο Divani Caravel- ο πρώτος έλληνας ε κδότης του κόμικ και νονός του αλόγου. Εκείνος ήταν που αποφάσισε να δώσει στο ταλαίπωρο άλογο το όνομα της κόρης του: Ντόλυ! «Δικό του το κόμικ, δική του η κόρη, δικό του και το άλογο» όπως εξηγούν οι υπεύθυνοι της Μαμούθ κόμιξ από την οποία εκδίδεται πλέον η σειρά. Κάτι η ξανθιά χαίτη, κάτι οι ατάκες του τύπου «αφεντικό γύρνα από την άλλη γιατί δε θέλω να με βλέπεις τώρα που θα αλλάζω σέλα», και η εγχώρια φαντασία άρχισε να καλπάζει. Τα χρόνια περνούσαν, τα άλμπουμ του συγκεκριμένου κόμικ πλήθαιναν και τίποτε δεν έμοιαζε να διαταράσσει το αξίωμα ότι ο Τζόλι Τζάμπερ λέγεται πλέον Ντόλυ και είναι γυναίκα.

Ωσπου μπήκε στη ζωή του η ωραία Προβένς και όλα άλλαξαν. «Μα κοιτάξτε! Την ερωτεύεται!» προσπαθούσε να μας πείσει ο συμπαθέστατος Ασντέ, μην ξέροντας αν πρέπει να κλάψει ή να γελάσει. Και ως διά μαγείας, στο συγκεκριμένο τεύχος, η Ντόλυ ξαναβαπτίζεται για να δικαιολογηθεί το ειδύλλιο. Και το όνομα αυτού «Ντόλης ο Τζάμπερ»! «Είναι πολύ αστείο! Εχω δει πολλές φορές τα ονόματα ηρώων να αλλάζουν για να προσαρμοστούν στη γλώσσα της χώρας την οποία επισκέπτονται. Στην Ιταλία για παράδειγμα, τον Ντόναλντ Ντακ τον λένε Παπερίνο και τον Μίκι Μάους Τοπολίνο. Οι Ελληνες όμως φαίνεται ότι είστε πάντοτε ένα βήμα μπροστά, επεμβαίνοντας ακόμη και στη φύση. Αν λοιπόν το “Βrokeback Μountain” γυριζόταν σε καρτούν, είμαι σίγουρος ότι θα περιμένατε να δείτε τον Λούκυ Λουκ σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Ωστόσο σας διαβεβαιώ: ο Λούκυ Λουκ δεν είναι γκέι!» μας διευκρίνισε ο Ασντέ. Και για να μην αφήσει κανένα ίχνος υποψίας, ζωγράφισε στην τελευταία σελίδα του επίμαχου τεύχους έναν οργισμένο Τζόλι Τζάμπερ να δηλώνει: «Είμαι αρσενικό! $%#&».

Χαίρετε...